De verhuis
Vier maand ken ik mijn vriend nu, en we gaan samen wonen. Ale we wonen samen, vanaf vandaag eigelijk. Gisteren en eergisteren heeft hij al zijn inboedel verhuis naar mijn, nu ons thuis en gisteravond was de laatste avond dat hij thuis ging slapen.
Maar nu, het grote probleem.
We zijn echt letterlijk elkaar twee uitersten, in zowat alles. Hij is mager, ik ben van het molligere type. Hij lust graag champions ik kan ze enkel binnen krijgen als ik niet doorheb dat ik ze doorslik. Hij vind 1 keer per week seks meer als genoeg, ik vind 1 keer per dag genoeg. Hij is de vrouw ik ben de man. Hij houd van klassiek, ik van modern.
En ja daar knelt het schoentje he. Nee niet bij die 1 keer per week seks. We hebben de middennoot genomen, 3 a 4 keer per week. Zo weet je dat ook weer.
Maar van die hij is klassiek, ik modern.
Omdat ik al een huis had komt hij voor de gemakheidsredenen bij mij wonen. Echter dat huis is dus straks modern en vooral niet te gezellig. Wit zwart en een kluts tomaat rood doorgedraaid.
Dus wat doet hij nu, hij begint stillaan mijn strakke, kille moderne interieur om te toveren naar een wat gezellige hedendaagse met vleugje klassiek en griekse kitch om te toveren.
Ja hoor griekse kitch zit er ook nog eens bij. Hij ziet dus graag van die lampen die op een soort van griekse zuil met daar dus de lamp op. Ik vrees er al voor, terecht vind ik.
Ach ja, als er dan ooit eens een echte david in huis staat is het ook weer goed.
Hierna kan je zien hoe het was. Binnenkort zal ik eens foto’s trekken van hoe het geworden is.
De eerste relatietest.
Ik en mijn vriend zijn nu bijna twee maand samen. En afgelopen week werd ons onze eerste relatietest voorgeschoteld. We zouden elkaar 11 dagen niet te zien krijgen. Ik ging namelijk met mijn luie kont zonnen in het zuiden van Frankrijk en hij kon geen verlof krijgen dus hij bleef ook met zijn leuke, maar
One down, XXXX to go.
Vandaag ben ik één maand samen met mijn vriend en hij houd niet van verrassingen. En wat geef ik dan? Een verrassing. Ja zo tegendraads ben ik. Ach stiekem houd hij er wel van. Hoop ik toch.
Toen we zaterdagavond bij de chinees zaten, ondanks dat hij niet graag chinees eet, en dan heeft het restaurant mogen kiezen. Had ik al een tipje van de sluier opgelicht. Onder het motto van Ik ben eens benieuwd startte het gesprek.
Niet veel later had hij door dat ik iets gepland had voor maandag. Hij wist dat we op restaurant gingen, maar hij wist niet dat ik ook nog iets zou laten leveren op zijn werk.
Maar toen kwam het. Hij zou de maandag niet werken op zijn werk, waar hij normaal werkt. Maar in Leuven, in plaats van in Vilvoorde. Ja daar stond ik dan. Een cadeau die op de verkeerde locatie zou worden geleverd.